Kendime hedefler koyuyorum. Cok motiveyim bu aralarnaman nazar degmesin :)
Hedeflerden biri haftada 3 spor yapmak. Simdilik haftada iki spora gitmeyi basarabildim. Bu hafta uce cikarabilirsem harika olacak. Havalar da duzeliyor, yuruyuse baslarim kesin. Kilomu diyetle degil sporla dengelemek istiyorum. 64.5 oldum :( hedefim 59 :)
Sunday, September 30, 2012
Calismak mi calismamak mi iste butun mesele bu
Gecen hafta sevgili Sr. Dir hanim ve SVP bey benimle konustular istifam hakkinda. Ee lemis uzgunmussun anlat bakalim deyince SVP fittirdim. Dedim benim hislerimi konusmaya gelmedik buraya ortada bir gerceklik var 3 senedir alamadigim bir hak var ortada.. Ustelik onu da konusmaya gelmedik cunku ben istifa ettim konusmak isteyen sizsiniz.. Neyse ciddiyetimi anladi sanirim, senin icin savasicaz elimizden geleni yapicaz diyebildi sonunda her nekadar agzindan kerpetenle almak gerektiyse de bu sozcukleri..
Bu hafta kendimi yeniden ise motive etmeye calisiyorum. Ve farkettim ki daha iyi yapabilecegim, keyif alabilecegim alanlar var. sancili, zorlu ama imkan var. uzun zamandir isleri cok bosladigim icin de epey toparlayacak sey oldugunu farkettim. Simdi tum bunlara girismeli miyim yoksa kararimdan donmeyip bay bay deyip gitmeli miyim. Bana ne vereceklerini, halen bunun icin ne kadar beklemem gerektigini de bilmiyorum. Ama bu haftayi sadece bu iste mutlu olabilir miyim kismini gorebilmeye adamak istiyorum. Yeniden keyif slabilecek miyim calismaktan, kendimi degistirip olmaz bu is dedigim seyleri olura donusturebilecek miyim? Cunku artik biliyorum ki istersen bir yolunu mutlaka buluyorsun. Gecen hafta aldigim performance review dialogu egitiminde egitimci kadin soyle dedi
" there is a diference between being committed and being interested. If you are interested in something, you do it only when circumstances permit. But if you are committed, you except no excuse, only result"
Cok dogru geldi bu bana. Benim problemim committed olmamak, degmez bu sirkete der oldum gecen yollar icerisinde. Ilk basladigimda ne hirsliydim halbuki, her kapiya dayaniyordum ne gerekiyorsa yapiyordum. Yeniden o kararliligi canlandirabilecek miyim icimde bakalim? Bu bana verecekleri terfi ile gerceklesmeyecek onun cok iyi farkindayim. Ancak ben istersem yeniden kendimi motive edebilirim. Yapmak istiyor muyum? Gorucez.. Su yolunu bulacak..
Bu hafta kendimi yeniden ise motive etmeye calisiyorum. Ve farkettim ki daha iyi yapabilecegim, keyif alabilecegim alanlar var. sancili, zorlu ama imkan var. uzun zamandir isleri cok bosladigim icin de epey toparlayacak sey oldugunu farkettim. Simdi tum bunlara girismeli miyim yoksa kararimdan donmeyip bay bay deyip gitmeli miyim. Bana ne vereceklerini, halen bunun icin ne kadar beklemem gerektigini de bilmiyorum. Ama bu haftayi sadece bu iste mutlu olabilir miyim kismini gorebilmeye adamak istiyorum. Yeniden keyif slabilecek miyim calismaktan, kendimi degistirip olmaz bu is dedigim seyleri olura donusturebilecek miyim? Cunku artik biliyorum ki istersen bir yolunu mutlaka buluyorsun. Gecen hafta aldigim performance review dialogu egitiminde egitimci kadin soyle dedi
" there is a diference between being committed and being interested. If you are interested in something, you do it only when circumstances permit. But if you are committed, you except no excuse, only result"
Cok dogru geldi bu bana. Benim problemim committed olmamak, degmez bu sirkete der oldum gecen yollar icerisinde. Ilk basladigimda ne hirsliydim halbuki, her kapiya dayaniyordum ne gerekiyorsa yapiyordum. Yeniden o kararliligi canlandirabilecek miyim icimde bakalim? Bu bana verecekleri terfi ile gerceklesmeyecek onun cok iyi farkindayim. Ancak ben istersem yeniden kendimi motive edebilirim. Yapmak istiyor muyum? Gorucez.. Su yolunu bulacak..
Saturday, September 29, 2012
No no no krizi
Dun aksam 2.5 yasindaki oglumla aramizda gecen krizi ve nasil cozumlendigini paylasmak istiyorum.
Cok guzel bir gunun ardindan eve geldigimizde Kaan artik cok yorgundu. Uyku saatini de biraz gecirmistik. Evden iceri girdigimizde No'lar basladi..
Anne - Hadi oglum gel ellerimizi yikayalum
Kaan - No no no no!
neyse ona ikna edebildim.
TV actik, normalde cars movie karsisinda mayisir ve uyku moduna gecerdi ama benim pijamalariyla yaklastigimi gorunce "no uyu - no uyu" diye cirpinmaya basladi. Yorgunluktan yaptigini bilmeme ragmen usteledim ve zorla uzerindekileri cikarmaya basladim. O hiddetlendikte "kizicam bak" diye ben de hiddetlenmeye basladim. Kendi sesimi duyup, benim de yorgunluktan biraz sabirsiz davrandigimi farkedip geri cekildim. Ne bez ne t-shirt hicbisi istemedi uzerinde ben de hepsini cikarttim. Cirilciplak biraktim onu oylece, tamam oglum sen biraz agla rahatla ondan sonra konusalim dedim.
Aglaya zirlaya evin bir kosesinden obur kosesine gitti geldi - bir yandan yan gozle beni ve tepkilerimi izliyor. Gayet sakin davrandim. Bir koltuga oturdum ve bekledim. Ben buradayim oglum, aglaman bitince bana gelebilirsin dedim. Herhalde bi 5-10 dakka surdu mizirdamasi. "yok yok yok" deyip gezindi durdu cirilciplak. Sonra odasina gidince babasi ile konusmasini duydum - babasi dogru zamanda yaklasip bez giydirebilir miyim diye sordu o da evet dedi. Ben de yanlarina gidip pijamani giydirebilir miyim oglum dedim "evet, Kaan iiiiiiiiiiii (aglamasini taklit ederek)" dedi. Ben de evet oglum Kaan cok yorulmus, kiyafet giymek istememis dedim. Simdi giymek istiyor annesi de ona yardim ediyor dedim. Eveet dedi. Hosuna gitti.
Kaan aglamaya basladigina gecen gun okudugum "kirik biskuvi" hikayesi geldi aklima. Cocuklar gun icindeki travmalari aglayarak atabiliyorlar. Ben de oyle dusundum, gunun yorgunlugunu aglayarak atti uzerinden. O yuzden yapilacak en iyi seyin israr edip zorla giydirmek yerine onu kendi haline birakmak olduguna karar verdim. Baski yapip hayir benim dedigim olacak seklinde davranmak yerine ona firsat tanidim duygularini yasamasi icin. Ve sonra rahatlayinca o da ikna oldu zaten giyinmeye. Bu sadece dun aksam degil, ara sira yasadigimiz bir olay aslinda. Her zaman boyle soguk kanli davranamayabiliyorum o zaman da annesinin "insan" oldugunu goruyor oglum :) Yani ben de makine degilim ki onun her onaylamadigim hareketi karsisinda melek sakinligi ile yaklasayim. Ama herseyin fazlasi zarar, ne surekli melek ne de seytanim. Bazen oglunu duymayan - cildirmis anneyim bazen de anlayisli - melek anneyim. Ben her ikisiyim :)
Cok guzel bir gunun ardindan eve geldigimizde Kaan artik cok yorgundu. Uyku saatini de biraz gecirmistik. Evden iceri girdigimizde No'lar basladi..
Anne - Hadi oglum gel ellerimizi yikayalum
Kaan - No no no no!
neyse ona ikna edebildim.
TV actik, normalde cars movie karsisinda mayisir ve uyku moduna gecerdi ama benim pijamalariyla yaklastigimi gorunce "no uyu - no uyu" diye cirpinmaya basladi. Yorgunluktan yaptigini bilmeme ragmen usteledim ve zorla uzerindekileri cikarmaya basladim. O hiddetlendikte "kizicam bak" diye ben de hiddetlenmeye basladim. Kendi sesimi duyup, benim de yorgunluktan biraz sabirsiz davrandigimi farkedip geri cekildim. Ne bez ne t-shirt hicbisi istemedi uzerinde ben de hepsini cikarttim. Cirilciplak biraktim onu oylece, tamam oglum sen biraz agla rahatla ondan sonra konusalim dedim.
Aglaya zirlaya evin bir kosesinden obur kosesine gitti geldi - bir yandan yan gozle beni ve tepkilerimi izliyor. Gayet sakin davrandim. Bir koltuga oturdum ve bekledim. Ben buradayim oglum, aglaman bitince bana gelebilirsin dedim. Herhalde bi 5-10 dakka surdu mizirdamasi. "yok yok yok" deyip gezindi durdu cirilciplak. Sonra odasina gidince babasi ile konusmasini duydum - babasi dogru zamanda yaklasip bez giydirebilir miyim diye sordu o da evet dedi. Ben de yanlarina gidip pijamani giydirebilir miyim oglum dedim "evet, Kaan iiiiiiiiiiii (aglamasini taklit ederek)" dedi. Ben de evet oglum Kaan cok yorulmus, kiyafet giymek istememis dedim. Simdi giymek istiyor annesi de ona yardim ediyor dedim. Eveet dedi. Hosuna gitti.
Kaan aglamaya basladigina gecen gun okudugum "kirik biskuvi" hikayesi geldi aklima. Cocuklar gun icindeki travmalari aglayarak atabiliyorlar. Ben de oyle dusundum, gunun yorgunlugunu aglayarak atti uzerinden. O yuzden yapilacak en iyi seyin israr edip zorla giydirmek yerine onu kendi haline birakmak olduguna karar verdim. Baski yapip hayir benim dedigim olacak seklinde davranmak yerine ona firsat tanidim duygularini yasamasi icin. Ve sonra rahatlayinca o da ikna oldu zaten giyinmeye. Bu sadece dun aksam degil, ara sira yasadigimiz bir olay aslinda. Her zaman boyle soguk kanli davranamayabiliyorum o zaman da annesinin "insan" oldugunu goruyor oglum :) Yani ben de makine degilim ki onun her onaylamadigim hareketi karsisinda melek sakinligi ile yaklasayim. Ama herseyin fazlasi zarar, ne surekli melek ne de seytanim. Bazen oglunu duymayan - cildirmis anneyim bazen de anlayisli - melek anneyim. Ben her ikisiyim :)
Nolu's Cafe Al Bandar
Dun aksam Al Bandar'daki Nolu's Cafe'ye gittik. Kapidan girer girmez hos bir atmosfer karsiliyor sizi. Deniz kenarina bar gibi yuksek sandalyeler koymuslar, cok hos olmus. Giris kisminda uzun masalardan olusan bir bolum vardi oraya yerlestik cocuklar da rahat rahat kosup eglendiler. Etrafa verdigimiz rahatsizliktan oturu ozur dileriz kihkihkih
Konum: AlBandar, Al Raha'nin karsisi. Sehre uzak ama bizim eve yakin. Al Bandar'in meydani da cok guzel olmus, aksam keyifli bir yuruyus ve yemek-kahve tatli sohbet icin harika olmus.
Menu: Epey zengin bir menusu vardi. Salatalar, mezeler, burger, kebaplar, makarna, pizza.
Denediklerim: Afgan mantisi harikaydi, lazanya ile manti arasi bir sey. Somon Kabap yedim inanilmaz lezzetliydi!
Fiyat: 5 ana yemek, 2 baslangic, 2 cocuk menusu, 3 kahve icin 750dhs civari bir fatura geldi.
Ortam: Iceri girer girmez iyi ki gelmisiz dedirten ferah bir ortam. Yuksek tavanli kisimda oturduk biz kapinin orada, cok guzeldi. Denize dogru bakan bar masa sandalyeler de iki kisilik yemeklerde hos olabilir.
Servis: Oldukca hizliydi, sicak bir garsonumuz vardi.
Tekrar gider miyim? Kesinlikle evet :)
Konum: AlBandar, Al Raha'nin karsisi. Sehre uzak ama bizim eve yakin. Al Bandar'in meydani da cok guzel olmus, aksam keyifli bir yuruyus ve yemek-kahve tatli sohbet icin harika olmus.
Menu: Epey zengin bir menusu vardi. Salatalar, mezeler, burger, kebaplar, makarna, pizza.
Denediklerim: Afgan mantisi harikaydi, lazanya ile manti arasi bir sey. Somon Kabap yedim inanilmaz lezzetliydi!
Fiyat: 5 ana yemek, 2 baslangic, 2 cocuk menusu, 3 kahve icin 750dhs civari bir fatura geldi.
Ortam: Iceri girer girmez iyi ki gelmisiz dedirten ferah bir ortam. Yuksek tavanli kisimda oturduk biz kapinin orada, cok guzeldi. Denize dogru bakan bar masa sandalyeler de iki kisilik yemeklerde hos olabilir.
Servis: Oldukca hizliydi, sicak bir garsonumuz vardi.
Tekrar gider miyim? Kesinlikle evet :)
Tuesday, September 25, 2012
Daldan dala - coaching
Az evvel Effective Parenting Skills diye bir seminerden ciktim, Etisalat wellness program icin gelmisler Dubai' de bir firma authenticity coaching and consulting. Ufkum acildi, neden olmasin dedim? Esimle arada bir lafi gecerdi coaching yapabilirim diye konusurduk. Tam da simdi yelken acmisken tum olasiliklara NEDEN OLMASIN? Yari zamanli yapabilecegim ve gelistirebilecegim bir is kolu. Konusmayi, dinlemeyi ve insanlara yardimci olmayi cok seviyorum, sunumyapmayi topluluk onunde konusmayi cok eglenceli buluyorum..... Psikoloji ve psikanaliz ile de cok yakindan ilgiliyim :) valla bu is tam bana gore! Eylemlerim devam edecek.. Biraz daldan dala konuyor gibi hissetsem de hersey mumkun bu dunyada hissini de koruyorum.. Gorecegiz bakalim...
14:43> ve yaptim :) ilk egitime yazildim bile :) kendime sasiyorum gercekten de. 33 yasima kadar herseyi ince eleyip sik dokudum, planladim planladim sayfalarca planladim, tatillerimi bile planladim... Ama kalbimden gecen seslere hep "zamani gelince" dedim risk alamadim. Simdi ise risk denizlerine atlayip kulac kulac yuzecek moda gectim. Psikanaliz ilk meyvelerini vermeye basladi zannediyorum :) Kendimi her turlu olasiliga acik hissediyorum, herseyi yapabilecek gibi hissediyorum. "Once su lazim, sonra bu lazim, yok su da olsun ondan sonra" lar geride kaldi.. Nasil? Inanin bilemiyorum.. Bir anda olmadi, bu bir surec. Diyorum ya buyuyorum, degisiyorum. Su anda karsima cikan firsatlara iki kriterle bakiyorum
- icime siniyor mu? Kalbimi hoplatiyor mu?
- imkanim var mi zaman ve maddi acidan
Cevap evet ise atliyorum :) bakalim beni nerelere goturecek bu macera.
Kocluk egitimi bir yila yayilan bir surec, almam gereken bes egitim var. Bu subat baslarinds tamamlanacak. Ondan sonra da 6 aylik bir surec var, bir kocun denetiminde koclu, yapicam vs vs vs.. Bu is tam bana gore! Oyle hissediyorum ;)
14:43> ve yaptim :) ilk egitime yazildim bile :) kendime sasiyorum gercekten de. 33 yasima kadar herseyi ince eleyip sik dokudum, planladim planladim sayfalarca planladim, tatillerimi bile planladim... Ama kalbimden gecen seslere hep "zamani gelince" dedim risk alamadim. Simdi ise risk denizlerine atlayip kulac kulac yuzecek moda gectim. Psikanaliz ilk meyvelerini vermeye basladi zannediyorum :) Kendimi her turlu olasiliga acik hissediyorum, herseyi yapabilecek gibi hissediyorum. "Once su lazim, sonra bu lazim, yok su da olsun ondan sonra" lar geride kaldi.. Nasil? Inanin bilemiyorum.. Bir anda olmadi, bu bir surec. Diyorum ya buyuyorum, degisiyorum. Su anda karsima cikan firsatlara iki kriterle bakiyorum
- icime siniyor mu? Kalbimi hoplatiyor mu?
- imkanim var mi zaman ve maddi acidan
Cevap evet ise atliyorum :) bakalim beni nerelere goturecek bu macera.
Kocluk egitimi bir yila yayilan bir surec, almam gereken bes egitim var. Bu subat baslarinds tamamlanacak. Ondan sonra da 6 aylik bir surec var, bir kocun denetiminde koclu, yapicam vs vs vs.. Bu is tam bana gore! Oyle hissediyorum ;)
Monday, September 24, 2012
Tahinli kek harika bir sey!
Cayin yaninda tahinli kekim i yiyorum. Mmmmmm bu lezzet beni benden aliyooooorrrrr! 76 kilodan 58 lere dusmustum ama hazirandan bu yana cikis trendindeyim. 64.4 olmusum :( ama yeme istegime karsi koyamiyorum. Tek bildigim bu da surecin bir parcasi. Nasil bebekler emzikleriyle kendilerini daha konforlu, guvende hissederler ben de kaygilarim arttiginda emzigime ( yemek yemek) sariliyorum. Kimse mememi elimden almasin avazim ciktigi kadar aglarim vallllaaa ;)
Sunday, September 23, 2012
Ilk satisimi yaptim :)
Senelerdir ugrasirim hobilerimle. Daha okula gitmezken bile bezden elbiseler dikerdim barbie bebeklerime, kagitlari kirpik kirpik yapardim, kedi merdiveni yapmaya bayilirdim. Orta okulda boncuk agac yapmaya basladim. 2005 senesinde fimo ile tanistim ve asik oldum bu harika malzemeye ve yapabildiklerime. Abu Dhabi' ye geldikten sonra bunlara amigurumi ve scrapbooking ekledim. Simdi ilk defa bu eylul ayinda icimde kelebekler ucusuyor, hobilerimi ise donusturmeye basliyorum. Yavas yavas sitemi kuruyorum, urunler hazirliyorum, urun fotolari cekmeyi ogreniyorum... Bugun sirketten bir arkadasa tam 12 tane kart sattim :) resmen vermek istemedi bir yanim kartlari cunku hepsini cok seviyorum :) kartlar begenildigi icin grurlandim da... Ilk satisimi yaptim :) LemiSphere bir gun unlu oldugunda bugunu hatirlarim artik ;)
Subscribe to:
Posts (Atom)