Tuesday, December 4, 2012

Babay istanbul

Bir Istanbul macerasi daha sona erdi. Bugun hava cok soguk ve yagmurluydu. Ama Nisantasi'nin bana karanlik, soguk ve yalniz gelmesinin nedeni bu degildi. Sanirim ilk defa Nisantasi'ndan boyle donuk duygularla ayriliyorum. Icim bombos. Limanimdan son zincirlerimi de cozup yelken acmaya hazirim. Arkama donup bakmadan, gemiye atlasinlar diye beklemeden.. Aciliyorum, karanlik sulara, bilinmezlere. Yapmam gereken neyse onu yapicam biliyorum, ama limana bagli olma kendini guvende hissetme ihtiyacindan arinmak kolay olmuyor. Hazirim. Oglumu da almiyorum gemime, cunku o da kendi minik gemisine binip yola cikacak. Beni izleyecek ama yolunu kendi bulacak.
Yarin yeni bir gun. Guzel bir gun olacak...

Sunday, December 2, 2012

Nefes Terapisi

Burcu ne zamandir nefes terapisi deneyelim diyordu. Bugun kafamiza esti, ayarladik ve gittik. Benim ihtiyacim yok, gerek de yok zaten, Burcu ile keyifli zaman gecirelim diyerek gittim. Ama hic beklemedigim bir tecrube yasadim, Dubai de de varmis bir Turk bayan nefes terapisi veren, simdi ona ulasmaya calisiyorum.
Once senin nefes analizini yapiyor, nasil nefes aliyorsun, sonra bu analizden yola cikarak vucudunda belirledigi enerji noktalarina baski uygulayarak sana derin nefesler aldirarak bir calisma yapiliyor. Once garip geldi ama karindan derin nefes alip vermek, pozitif telkinler, masaj benzeri basinc uygulamalari derken bir baktim gozyaslari pitir pitir dokuluyor gozlerimden. Muzigin frekansi da cok etkiliydi sanirsam. Son asama da meditasyon. Smdiye kadar hic yapamadigim bir sey oldu ve sanki kendi varligimla temas edebildim, icimi bir cosku mutluluk heyecan hayranlik cok farkli duygular kapladi. Uyumadim ama uykuya benzer derin bir moda gectim, ilk defa! Cok ilgincti. Iyice meraklandim simdi bu nefes terapisi konusunda. Arastiricam ve dubaideki bayana ulasirsam gidicem. 5-6 seansta tam bir bilincalti temizligine ulasiliyormus. Nefes almak oyle kuvvetliydi ki basim dondu bir ara, uyustugumu hissettim. Soyledigine gore nefes kapasitesi de cok artiyormus bu terapi ile ve aldigin oksijen miktarini artirdigin icin hastaliklara karsi da dogal bir savunma mekanizmasi ousuyormus. Meditasyon kismindaki ruhi doyum da kisiyi pozitif bir ruh haline yukseltiyor. Neden olmasin! :)

Keyif

Ilik bir dus, radyom, renk renk ojelerim ve boza ile sari leblebi :) otel odamda picamalarimla keyif yapiyorum. Seviyorum ben bu istanbul seyahatlerini..

Friday, November 30, 2012

Merhaba Istanbul

Yine Istanbul, Nisantasi zamani. Dun cok kotu bir gun gecirdim. Bakicimizin aksam yatagina yastik doldurup uyuyormus setup i kurup evden gizlice arkadaslariyla bulusmaya gittigi gunun ertesi gunuydu. Yine bircok seyi sorguladigim, kendimle hesaplastigim, kendimle basbasa kalmaya ihtiyacim olan bir gundu ve tabii ki Kaan'la tum gun evde olmak hic yardimci olmadi. Agladim zirladim cocugun da onunde sanki o buyuk oldu ben cocuk. Neyse... Zor bir gundu, belki sonra deginirim yasadiklarima.
Geldim Istanbul 'a. Havasi iyi geldi direkt, tatli bir yagmur var. Ara ara da gunesliydi. Yalnizligi seviyorum buradaki, kendimle kalabilmeyi seviyorum. Otel odami, nisantasi sokaklarni ve tabii ki terapi odasini... Cok yuklu geldim bu sefer, bilemedigim basedemedifim duygularla kendimi yiye bitire geldim. Her zamanki gibi iyi geldi Dilek Hanim :)... Boyle zamanlarda elimden tutan oldugunu bilmek oyle kurtarici oluyor ki.
Arkadaslarim bazen soruyorlar dusunuyor musun ne konusacagini terapiye giderken diye. Ne kadar dusunsem de o koltukta cikanlar tamamen farkli, beklenmedik konular olabiliyor. Bu sefer agzimdan dokulenler " ben neden normal olamiyorum" oldu.. Normal insanlar gibi olmak istiyorum. Herseyi analiz etmek, irdelemek hele ki boyle kendimi tuketircesine yorumlamak sorunu kendimde aramak istemiyorum artik. Bir anormallik var bende :) Bakalim bu beni nereye goturecek.
Kaan'in ogretmeni ile aramda yasananlari anlattigimda benim gibi duymuyorlar cocugumu dedim. Duymamalari sayesinde cocugun adaptasyon yetenegi gelisir dedi. Bu carpici geldi bana. Yani buyudugumuzde iste, okulda, toplumun cesitli ortamlarinda cesitli durumlarla karsilasacak ve eger onu hep "annesi gibi duyan, anlayan" ortamlarda buyutursem hep odak noktasi olmak isteyecek, hep onu anlasinlar, hos tutsunlar isteyecek. Yani aslinda okulda oglumun adapte olmak zorunda kaldigi durmlar aslinda onun gelisimi ve uyumu icin onemli. Tabii ki tehdit, korkutma gibi seylerden bahsetmiyoruz ama surekli "aa kaan uzulmus mu" gibi super anlasilip ilgi odagi oldugu bir ortamda olmasi da gerekmiyor. Bunduygularla basetme yeteneginin de gelismesi gerekiyor.  Biraz rahatlatici...
Seans zamaniiiii gidiyorummm...

Monday, November 26, 2012

PART2> Ogretmen kimin problemini cozmeye calisiyor?

Bugun okula gittigimde Kaan'i merdivenlerden asagi ayni kiyafetlerle inerken gorunce icime sular serpildi, ogretmenine tesekkur ederim bir cozum bulmussunuz sanirim dedim. Bana bugun altina hic yapmadi cunku zorla tuvalete oturttum demez mi! Biz aslinda cocuklari zorlamayiz ama siz zorlayin dediginiz icin yaptim dedi bir de... Kan beynime sicradi :( Hemen sordum, siz zorlayinca uzuldu mu, reaksiyonu ne oldu diye. Istemedi ama ben sarki soyleyip oyunlar oynatip dikkatini dagittim dedi bir de.. Yani ozru kabahatinden beter, oglum uzulduyse bile uzuntusunu disa vurmasina izin vermeyip bak kus bocek muhabbeti yapilmis :( Bu kadin gercekten benim bir ogretmenden beklentilerime cevap verecek duzeyde bir egitmen degil. Sabah Burak'in onerisi olan basamagi kullandirdi mi diye sordum, yooo esiniz oyle bir sey soylemedi dedi. Anlamamis bile Burak'in soyledigini, dinlemiyor derken dogru teshis etmisim kesinlikle. Bana yine ayni dilleri dokmeye calisti, butun ogretmenlere sormus, hepsi ayni seyi soylemisler "cocuklar evde farkli, okulda farklidir" bana bunu kabul ettirmeye calisiyor var gucuyle. Daha fazla didismedim. Dogru mudurun odasina gittim. Anlattim. Benim Montessori egitimini secmekteki amacim kucuk yastan itibaren bir birey gibi davranilarak kendine guvenen cocuklar yetistirilmesi idi.. Ama karsilastigim sey bundan cok uzak dedim. Oglumun bir sikintisi var ve cocuklar boyledir diyerek gecistiriliyor ve training pant giydirilmesi oneriliyor, bu konuda biraz meraklanin cozum bulun dedigim ogretmen ertesi gun bana oglunuzu zorla tuvalete oturttum diyor! Ustelik ben oyle demisim. Ogretmeni degistirmek istiyorum dedim. Mudure hanim beni "mudure hanim" gibi dinledi.. oo cok haklisiniz vs vs.. Ama nedense beni tatmin etmedi, yine beni duymadigini hissettim- kizgin bir veliyi yatistirarak gorevini yapan bir mudureyi gordum karsimda. ogretmen ile konusacakmis, persembe tekrar gorusecegiz bakalim. Hislerimde hakli mi cikicam bakalim. Sanirim ogretmen degisimi konusunda israrli olucam. Kaan ogretmenine alisti ama cok baglandigini dusunmuyorum. Sinif degistirmek belki zor olur ama halen ayni yuvada olacagi icin cabuk alisir. Baska bir ogretmen daha iyi cikacak mi benim beklentilerim dogrultusunda hicbir fikrim yok. Ama elimden gelenin en iyisi bu gibi duruyor ve denemezsem oglumun iyiligi icin cabalamamis hissedicem kendimi. Bakalim. Gorelim neler olacak.

Sunday, November 25, 2012

Ogretmen kimin problemini cozmeye calisiyor?

Kaan tuvalet kullanmaya basladi :) Terapistimle cok degil iki ay evvel tuvalet egitimi konusunu da konusmustuk. Cocuklar hazir olduklarinda kendiliklerinden bezi birakirlar anne de Kaan buyudu artik der ve bezleri kaldirir bu kadar demisti.. Tam inanamamistim ama tuvalet egitimi planlarimi da rafa kaldirmistim. Tuvalet adaptoru alip odasindaki tuvalete koymustum ve hazir oldugunda bez yerine don giyecek benim oglum ve tuvalete yapicak cis kakasini demistim. Bu kadar..
Gecen hafta bir gun "no bez no bez" dedi ve don giydi. Bezleri kaldiralim artik annecim dedim evet dedi. Ve o gunden beri tuvalet kullaniyor!

Yalniz bir sorunumuz var.. Yuvada ilk gun gayet guzel cise gitti, hic kazasiz dondu eve. Ama ikinci gun altina kaka yapti ve cocuk tersine dondu. Evde bile tuvalete gitmez oldu. Karsima alip konustum, don giymeyi tuvalete cis-kaka yapmayi gercekten istediginden emin oldum once. Sonra okulda ne yasadigini anlamaya calistim, uzulmus altina kaka yapinca. Ama tabii otesini anlayamadim yani ogretmen kotu mu davrandi, davranisi ile hosnutsuzlugunu mu ifade etti, zorladi mi... bu detaylari bilmiyorum. Konusmak ise yaradi ve oglum tuvalet kullanmaya devam etti.

Dun okula giderken tuvaleti kullanacagina inaniyordum cunku okulsuz gecen 4 gunde tek bir kaza olmamisti. Ama tum gun uzerine yapmis oglum. Ogretmeni geldi konusmaya, Kaan tuvalete goturdugumuzde yapmiyor ve bize soylemiyor. Uzerine yapinca soyluyor. Temizlemek cok zor oluyor, training pant giydirebilirsiniz diger aileler boyle yapiyorlar dedi. Fittirdim! Artik bu "cok zor oluyor" kelimesini duymak istemiyorum sizden, cocuk gecis asamasinda, sizden destek bekliyorum dedim. Kaan evde tuvaleti cok guzel kullaniyor ve kendi istegiyle basladi ve belli ki okulda bir sikintisi var, bu konuda MERAKLANMANIZI bekliyorum sizden dedim. Evet, evinde tuvaleti duzgun kullanabilen bir cocuk benim gozetimimdeyken acaba neden tuvaleti kullanmakta sikinti cekiyor diye dusunmesini, kafa yormasini istiyorum. Ama ogretmen icin Kaan'in icinde bulundugu durumdan once kendi icinde bulundugu durum oncelikli gozukuyor. Aman egitim donu giysin de rahat edelim, ortalik batmasin! Ogretmen once kendi sorununu cozmeye calisiyor. Dedim giydirmiycem cunku bunu yapmak demek "Kaancim sana guvenmiyorum, altina yapacagini da kabul ediyorum o yuzden sana egitim donu giydiricem" demek olur ben ogluma guveniyorum, siz de guvenin bence dedim.

Ona soylediklerimi duydu mu emin degilim cunku surekli "biz hep tuvalete goturuyoruz, biz cok iyi davraniyoruz, korkutmuyoruz, Amelia cok tatlidir vs vs vs.." hep savunma cumleleri.. Bir durup dusunmuyor. Cunku kendine - sinifina donup bakmasi ve belki de yaklasimini degistirmesi gerekecek. Onun yerine bana kendi dogru bildigini kabul ettirmeye calisiyor "cok cocuk var boyle, evde yapiyorlar okulda yapmiyorlar, bazi cocuklar boyledir, evde baska okulda baska!" Kesinlikle katilmadigimi soyledim. Kaan ayni Kaan - tuvaletinin ne zaman geldigini bilen bir cocuk bu demek ki olay farkindalik veya bilmemezlik degil. Cocuk kendini tuvalete gidecek rahatlikta hissetmiyor.

Bugun babasina "basamak" istedigini anlatmis kuzum. Evde tuvaletinin onunde basamagi var kendi cikip iniyor, ogretmenine anlatmis babasi bakalim cozum olacak mi.

Dun epey kafa yordum bu konuda.. Sikintimin kaynagi kesinlikle Kaan degil, Kaan tuvalet olayini bitirdi - cis, kaka ne zaman geliyor biliyor ve kendi kontrolunde yonetebiliyor. Benim endisemin ogretmen oldugunu farkettim. Ogretmen oglumu dinleyip gormuyor, meraklanmiyor sikintisinin ne oldugu konusunda... Bu Kaan'a ne hissettiriyordur kismi da beni endiselendiriyor ama o konuda da soyle hissettim. Kaan okula cok mutlu gidip cok mutlu donuyor demek ki mutlu :) Cisi kakayi uzerine yapmis olmak Kaan icin travmatik degil ama belli ki ogretmen icin travmatik :) Sanki birseylere tepki veriyor Kaan ve bu onu mutsuz etmiyor :) Elimden gelen bir sey de yok cunku gun icinde kendi yontemlerini kendileri bulmak zorundalar. Ben ve babasi oglumuza guvendigimizi gosteriyoruz, gerisini o halledecek :) Bakalim gun sonunda bizi nasil bir sonuc bekliyor.



 

Saturday, November 17, 2012

Kendime yeni bir ben lazim :)

Harika bir uzun haftasonu oldu! Persembe gunu tatildi, haftasonuyla beraber 3 gun tatil olmus oldu- ay artik benim icin bu pek bir sey farkettirmeyecek ne garip... neyse..
Carsamba is cikisi Etisalat'tan kizlarla M&S binasinda late lunch yaptik.. Cocuklarini getirmislerdi ben de Kaan'i getirttim. Oyun alaninda oyle guzel oynadilar ki hem biz hem cocuklar cok guzel vakit gecirdik..
Persembe "me day" ilan edip Kaan'i Chassy ile evde biraktim. Banu ile sabahtan Westin de kahvalti, sonra Al Bandar'da beach keyfi, sonra Souk'da lunch yaptik.. Super keyifliydi. Ayni aksam ladies night ayarlamistim, Ornina'da keyifli bir aksam oldu. Cikista Al Bandar'da ortalik yerde Nilgun ile parende attik yine hahahahah.. cok zevkliydi. Yil sonuna kadar 12 farkli yerde parende atarken resim cekinicez, hedef koyduk!
Cuma gunu Banu ve Kaan ile Shangrila'nin havuzuna gittik. Kaan havuza bayiliyor, ben de seviyorum oranin havuzunu.. Tepisti tepisti, eve gelince zor uyuttum ama bir uyudu uyanmak bilmedi sonra hahahah. Duygularda mangal vardi ona da gec kaldik hatta. Cok keyifli bir mangal aksami oldu.. Uzun bir zamandan sonra Tabu oynama firsati da bulduk :) Cocuklarla epey zorlandik ama azimli ciktik hahahhahaha Bir ara cildirmis bir sekilde cocuklara bagirirken buldum kendimi - amanin dedim cocuklardan beter ihtiyacim varmis benim oyun oynamaya..
Ve bugun de sabah 40dk yuruyus yaptim.. Harika bir kahvalti hazirladim, sonra oglusumla bahcede oynastik... Kaan bugun 4 kere tuvaletini soyleyip tuvalete cisini yapti ama sonra ben disari ciktim, dondugumde altinda bez vardi :( Chassy uyurken yatagina kakasina yapti, sonra da bez istedi dedi.. eminim cocuk korkmustur kakasini yataga yapinca, Chassy de dunden razi teslim olmustur bez takmaya cocugu cesaretlendirmek yerine.. Neyse evde oldugum bir 3-5 gun zaman diliminde hallolacak bu cis-kaka muhabbeti eminim. Cunku ben hicbirsey demeden Kaan kendisi don giymek istiyor zaten. Bakalim.. Neyse sonra Ikea ve Ace yaptim.. Bahcemi guzellestirmek istiyorum. Birseyler bakindim ama henuz almadim.. salincak cok istiyorum ama biraz daha geziniim.. 5 cayina Banu'daydimmm! Blueberry Muffin yaptik beraber ve afiyetle yedikkkkk harikaydiiiiiiiiiiiii... Ay vallahi dolu dolu bir haftasonu olmus..

Veeee bu aksamm.. Kaan'i yatirdiktan sonra birden dusundum.. Ee Lemis, yarin is yok? Bir anda nese doldu icim :)  Sirketten bir arkadas az evvel mesaj atti, yarin ise gitmeyecek olmak nasil bir duygu? Valla guzel bir duygu. Guzel olan "ise gitmemek" degil ama bence "istemeye istemeye o ise gitmek zorunda hissetmemek". Iste tam da boyle hissediyorum :) yarin ola hayrola.. Herkese sevgiler, yarin isbasi yapan arkadaslarima da kocaman bir KOLAY GELSIN diliyorum :)